vrolijke lama's in de wei (en straks op de bbq)
de geisers
uitzicht op de oase
op de zoutvlakte
zonsondergang bij de zoutvlakte
Friday, January 9, 2009
lagunas cejar, valle de la luna, rio grande en geisers
Hoewel er hier en daar een paar plannen moesten gewijzigd worden wegens uitzonderlijke weersomstandigheden (wolken en zelfs een kwartiertje regen in de woestijn!), waren de verdere trips in de atacamawoestijn zonder meer een succes te noemen!
Tijdens onze uitstap naar de zoutmeren en de zoutvlakte belemmerden de wolken het zicht, waardoor de mooie groene kleur van de meren niet zichtbaar was. Hoewel 't wat aan de frisse kant was, hebben we uiteindelijk toch een duikje genomen in het zoutmeer; werkelijk een hilarische ervaring! Het is onmogelijk om daar in te zinken, het water duwt je echt terug omhoog. het is zelfs lastig om op je buik te zwemmen, omdat je kont steeds weer boven komt.
De zoutvlakte is een prachtig verschijnsel! In de verste verte is er niets anders te zien buiten zout, bergen, meren en flamingo's. Het lijkt van ver op een sneeuwvlakte, maar het is een zoutkorst met een klein laagje water op van een paar cm. Heel indrukwekkend!
De valle de la luna (maanvallei) en valle de la muerte (vallei van de dood) zijn ook schitterende geologische verschijnselen. Er groeit daar compleet niets en de bodem neemt de vreemdste vormen aan. We zijn doorheen een grot gekropen en hebben een stukje gewandeld doorheen het maan-achtige landschap.
Het dorpje Rio Grande ligt extreem afgelegen, het is een oase in het midden van de woestijn, aan de rivier. Heel mooi dorpje, met 93 inwoners. Ondanks de omliggende woestijn is het er heel groen! Daarna bracht het busje ons naar de regenboogvallei; alwaar er rotsformaties te vinden zijn in rood, groen, bruin, zandkleur. Spectaculair uitzicht! Een beetje verderop zijn er een aantal rotsen met petrogliefen (inkervingen in rotsen van oermensen, o.a lama's, vossen, vicunas, en allerhande beesten die toendertijd rondliepen in de woestijn).
Om de geisers te gaan bezichtigen, moesten we op het onchristelijke uur van 3u 's morgens opstaan (de geisers zijn immers vooral actief bij zonsopgang). Toch loonde het de moeite! Het geiserveld bevindt zich hoog in de bergen (zo'n 4400 m), dus rond 6u 's morgens vriest het daar nog. Na een wandeling door het geiserveld (waarbij we langszaam aan terug aan het bekomen waren van het vroege opstaan), konden we een duik nemen in een natuurlijke 'zwembad' gevuld met warm geiserwater, heerlijk! Daarna hebben we nog een bezoekje gebracht aan een klein dorpje in de buurt, alwaar we een stukje lamavlees voorgeschoteld kregen. wonderwel zeer lekker!
foto's volgen nog!
Tijdens onze uitstap naar de zoutmeren en de zoutvlakte belemmerden de wolken het zicht, waardoor de mooie groene kleur van de meren niet zichtbaar was. Hoewel 't wat aan de frisse kant was, hebben we uiteindelijk toch een duikje genomen in het zoutmeer; werkelijk een hilarische ervaring! Het is onmogelijk om daar in te zinken, het water duwt je echt terug omhoog. het is zelfs lastig om op je buik te zwemmen, omdat je kont steeds weer boven komt.
De zoutvlakte is een prachtig verschijnsel! In de verste verte is er niets anders te zien buiten zout, bergen, meren en flamingo's. Het lijkt van ver op een sneeuwvlakte, maar het is een zoutkorst met een klein laagje water op van een paar cm. Heel indrukwekkend!
De valle de la luna (maanvallei) en valle de la muerte (vallei van de dood) zijn ook schitterende geologische verschijnselen. Er groeit daar compleet niets en de bodem neemt de vreemdste vormen aan. We zijn doorheen een grot gekropen en hebben een stukje gewandeld doorheen het maan-achtige landschap.
Het dorpje Rio Grande ligt extreem afgelegen, het is een oase in het midden van de woestijn, aan de rivier. Heel mooi dorpje, met 93 inwoners. Ondanks de omliggende woestijn is het er heel groen! Daarna bracht het busje ons naar de regenboogvallei; alwaar er rotsformaties te vinden zijn in rood, groen, bruin, zandkleur. Spectaculair uitzicht! Een beetje verderop zijn er een aantal rotsen met petrogliefen (inkervingen in rotsen van oermensen, o.a lama's, vossen, vicunas, en allerhande beesten die toendertijd rondliepen in de woestijn).
Om de geisers te gaan bezichtigen, moesten we op het onchristelijke uur van 3u 's morgens opstaan (de geisers zijn immers vooral actief bij zonsopgang). Toch loonde het de moeite! Het geiserveld bevindt zich hoog in de bergen (zo'n 4400 m), dus rond 6u 's morgens vriest het daar nog. Na een wandeling door het geiserveld (waarbij we langszaam aan terug aan het bekomen waren van het vroege opstaan), konden we een duik nemen in een natuurlijke 'zwembad' gevuld met warm geiserwater, heerlijk! Daarna hebben we nog een bezoekje gebracht aan een klein dorpje in de buurt, alwaar we een stukje lamavlees voorgeschoteld kregen. wonderwel zeer lekker!
foto's volgen nog!
Sunday, January 4, 2009
salar de tara
zeer mooie uitstap naar salar de tama gemaakt! echt prachtige landschappen, indrukwekkend! bijna star-wars achtige indrukken krijg je van de landschappen. ooit was het gebied overspoeld met lava, de poreuze gesteenten zijn door erosie tot stof en zand herleid, maar bepaalde soorten gesteenten zijn minder onderhevig aan erosie zo blijkt, en die blijven dus staan midden in de woestijn als vreemdsoortige rotsformaties.
de meren in de buurt zijn ook fantastisch; een broed- en drinkplaats voor honderden flamingo's! verder hebben we ook lama's en vicuna's gespot.
san pedro: thermale baden en salar de tama
onze eerste uitstap in San Pedro ging naar een warmwaterrivier waar zich natuurlijke 'thermale baden' vormen. Het busje dropte ons ergens in de woestijn, vlakbij de rivier. Na een wandeling doorheen een cactussenbos en vervolgens langs de groene strook aan de rivier (of soms doorheen het struikgewas), kwamen we uiteindelijk aan bij een natuurlijk zwembadje in de rivier. Heerlijk ontspannend om hier te kunnen afkoelen en te bekomen van de wandeling! De temperatuur van het water was zalig, zo'n 30 graden. Echt prachtig om die groene strook midden in de woestijn te zien!
cerro santa lucia
de heuvel santa lucia in het midden van santiago is een leuk park, en op de top krijg je een mooi zicht over santiago. we zijn er gaan wandelen en hebben genoten van de rust (beneden aan de heuvel raast het hectische verkeer steeds door, maar op de heuvel is het rustig en aangenaam om even te relaxen). Het pootjebaden in een fonteintje was heel ontspannend!
Subscribe to:
Comments (Atom)